Bio | Prace | Wystawy | Nagrody
Urodzony w 1948 r. w Warszawie. Studia 1965-1971na wydziale malarstwa ASP w Warszawie. Obecnie profesor zwyczajny tej uczelni. W początkach twórczości malował obrazy w ekspresyjnej stylistyce bliskiej Nowej Figuracji. W połowie lat 70. powstały pierwsze płótna z użyciem diapozytywów (wystawa „Śmietanka” 1977). Nie rezygnując z wartości czysto malarskich artysta wypracował własną formułę fotorealizmu. W połowie lat 80. zaczął od niego odchodzić, akcentując materię malarską. Nadal używa własnych zdjęć, co wiąże się z autobiograficznym kontekstem prac. Intryguje go drugie dno rzeczywistości, jej ukryty symboliczny charakter. Tematem obrazów są sytuacje dziejące się w kręgu przyjaciół artysty i jego autoportrety („Znużenie”1979, MN Warszawa „Ogródek romantyka” 1978, MN Kraków), niepokojący dwuznacznością świat dorastających dziewczynek („Demony” 1987 MN Warszawa, „Tajemna gra”1989) i od lat 90.wnętrza z nagą męską postacią, ukazaną w aurze ironi i melancholii. Do ulubionych scenerii malarza należą: zaniedbane ogrody i niszczejące podwórza, wnętrza jego pracowni i pewnego domu w Krakowie. Narracyjne wątki dotykają problemów lustrzanych odbić, seksualności i podświadomości. W latach 80. nawiązywał w sztuce do wydarzeń stanu wojennego i uczestniczył w niezależnym życiu artystycznym („13 grudnia 1981, rano” 1982, MN Warszawa, „Trotuar” 1982, MN Kraków). Laureat nagrody Komitetu Kultury Niezależnej „Solidarność” (1983) i nagrody im. Jana Cybisa (1991).
Prace w zbiorach
Muzeum Narodowe w Warszawie
Muzeum Narodowe w Krakowie
Muzeum Narodowe w Poznaniu
Muzeum Narodowe w Kielcach
Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy
Muzeum Okręgowe w Radomiu
Muzeum Okręgowe w Toruniu
Muzeum Okręgowe w Białymstoku
Muzeum Warmii i Mazur w Lidzbarku Warmińskim
Muzeum Górnośląskie w Bytomiu
Muzeum Sztuki w Łodzi
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej
Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie
Narodowa Galeria ZACHĘTA
Kolekcje prywatne w Polsce, USA, Niemczech, Danii, Szwecji, Francji, Wielkiej Brytanii, Kanadzie